جزئیات اجرایی سقف کاذب یکپارچه

روش اجرا

اجراي زیرسازي

قبل از اجراي زيرسازي، بايد فاصله آويزها، فاصله سازه‌هاي باربر و فاصله سازه‌هاي پانل‌خور بر اساس نوع پوشش‌كاری، رده وزني سقف كاذب و نوع مقاومت در برابر حريق (در صورت اجراي ساختارهاي داراي كد حريق)  استخراج مي‌شود.

اجراي زیرسازي D112a.ir

اجرای سازه تراز

به وسیله ريسمان رنگ پاش، خط تراز سقف كاذب بر روي ديوار پیراموني مشخص مي‌شود. سازه تراز در محل خود به وسیله عامل اتصال مناسب و در فواصل معین به ديوار زمینه متصل می‌گردد. توجه شود كه در كلیه ساختارهای سقف كاذب يكپارچه، سازه تراز به دو صورت قابل اجرا است؛

باربر و غیر باربر.

نكات فنی

  • فاصله اولین عامل اتصال از انتهاي سازه تراز نبايد از 10 سانتيمتر بیشتر باشد.
  • برای اتصال سازه تراز به ديوار خشک می‌توان از پیچ TN يا FN استفاده نمود (پیچ ها به استادها متصل می‌گردند). در صورتی كه زيرسازی در محل اتصال وجود نداشته باشد، می‌توان قبل از پانل‌گذاری، يک نوار تسمه فولادی گالوانیزه به عرض 100 و ضخامت 0.6 میلی متر را به صورت سراسری در تراز مورد نظر به وسیله پانچ يا پرچ بر روی استادها اجرا نمود تا زيرسازی در تمام نقاط در تراز سقف ايجاد گردد.
  • درصورت بنايي بودن ديوار پیراموني، سازه تراز پس از نازک‌كاري و بر روي پوشش نهايي گچ ديوار اجرا مي‌شود. همچنین، بايد نوار چسب جداكننده در حد فاصل سازه تراز و ديوار قرار گیرد. درصورت نیاز به ايجاد خط سايه در فصل مشترک ديوار و سقف (به ويژه در ديوارهاي با پوشش كاشي يا سنگ) می‌توان پانل را با فاصله از ديوار اجرا نمود و لبه آن را به وسیله جی بید پوشش داد. در اين صورت استفاده از نوار چسب جداكننده لازم نخواهد بود. برای اتصال نبشی به ديوار بنايی استفاده از پیچ درایوال مجاز نمی‌باشد.
  • در لبه‌هاي باربر، نشیمنگاه سازه‌های پانل خور يا باربر بر روی بال سازه تراز بايد حداقل 20 میليمتر باشد.
  • در لبه‌هاي غیرباربر، حداكثر كنسول در سازه CD60 15 سانتیمتر، در سازه F47 10 سانتی متر و در پنل گچی 10 سانتی متر است.
  • در لبه‌هاي غیرباربر، بكارگیری سازه تراز اختیاري است؛ لیكن نصب آن اجراي سقف را آسان تر می‌نمايد. در صورت وجود سازه تراز، توصیه می شود صفحات در حاشیه كار به آن پیچ شوند.
  • برای باربر نمودن سازه تراز در محل اتصال به ديوار خشک يا حاشیه‌های باكس در سقف كاذب، استفاده از سازه UD28 با اتصال به سازه‌های عمودی در  فواصل حداكثر 60 سانتیمتر پیشنهاد می‌گردد.
  • نصب سازه تراز در سقف‌هاي كاذبي كه داراي عملكرد صوتي و يا كد حريق هستند الزامي است (چه در لبه‌های باربر و چه در لبه‌های غیرباربر).
  • در صورت نیاز به عايق بندی صوتی سقف، قبل از نصب سازه تراز، دو رديف خمیر درزبند بر جان آن اجرا مي‌شود. عدم رعايت جزئیات اخیر، سهم زيادي در كاهش عملكرد صوتي ساختار خواهد داشت.
 

اجرای آویزها

به وسیله ريسمان رنگ پاش، محل اجراي آويزها بر روي سقف اصلي مشخص مي‌شود. با استفاده از عامل اتصال مناسب، آويز به سقف اصلي متصل مي‌شود. براي اين منظور و بسته به نوع و شرايط سقف اصلي، مي‌توان از مهار چكشي (برای سقف‌های بتنی) و يا مهارهاي ويژه اعضاي توخالي (برای بلوک‌هاي سقفي سفالي يا سیماني در سقف‌هاي تیرچه بلوک) استفاده نمود. فواصل آويزها بر اساس رده وزني سقف كاذب و نوع مقاومت در برابر حريق و از طريق جداول مندرج در انتهای فصل استخراج مي‌‌شود. در صورت نیاز به افزايش ارتفاع آويز، از قطعه رابط نانیوس استفاده مي‌شود.

به منظور اجرای پیچ اولین آويز در فاصله 10 سانتی متری از ديوار، زمینه در سقف‌های كاذب يكپارچه كه معمولا جای دست مناسبی نداشته يا پیچ كردن بصورت مستقیم توسط دستگاه پیچ زن به راحتی امكان پذير نمی‌باشد، موارد زير پیشنهاد می‌گردد:

-1 استفاده از كوپلینگ سركج، 2- باربر كردن نبشی تراز و حذف اولین آويز در فاصله 10 سانتی متری، 3- استفاده از ركاب نانیوس، 4- استفاده از آويز تركیبی به همراه بست اتصال كامل تا شده (دوبل) و براكت و پیچ زنی از يک سمت.

نكات فنی

    • قبل از اجراي هر گونه آويز، بايد وضعیت سقف اصلي از نظر استحكام بررسي شود (به ويژه در سقف‌هاي تیرچه بلوک و سقف‌هاي بتني). همچنین، براي انتخاب نوع عامل اتصال، بايد از مناسب بودن آن براي سقف اصلي اطمینان حاصل نمود.
    • آويزگیري از عناصر تاسیساتي موجود در فضاي پشت سقف كاذب تحت هیچ شرايطي مجاز نبوده و آويزها صرفا بايد به سقف اصلي متصل شوند. عدم رعايت اصول اخیر، می‌تواند موجب ناپايداري سقف كاذب و يا انتقال ارتعاشات و لرزش ها (ناشی از تاسیسات) و ايجاد ترک در محل درزها شود.
    • زماني كه ارتفاع آويزگیری كم است، از براكت جهت اتصال زيرسازي به سقف اصلي استفاده مي‌شود.

    براي اين منظور، براكت توسط عامل اتصال مناسب به سقف اصلي متصل شده و پروفیل هاي باربر توسط دو عدد پیچ LN به براكت متصل مي‌شوند.

آویز ترکیبي ۱:

  • اين آويز تركیبي از قطعه اتصال سقفي HT90 و سازه UH 36 و براكت ساخته مي‌شود. براي اين منظور، قطعه HT90 به سقف اصلی متصل شده و سازه UH 36 توسط دو عدد پیچ LN به آن متصل مي‌شود. براي اتصال سازه سقفی به اين  آويز تركیبي، از براكت استفاده مي‌شود؛ بدين ترتیب كه براكت مانند يک ركاب، سازه سقفی را احاطه كرده و توسط دو عدد پیچ LN به سازه UH 36  متصل شده و سپس سازه سقفی توسط دو عدد پیچ LN به براكت متصل مي‌شود. 

آویز ترکیبي ۲:

  • در سقف‌هايي كه كد حريق در آن‌ها مطرح است، از صفحات گچي نوع   FM ، FR يا مقاوم در برابر ضربه استفاده مي‌شود. ضخامت و تعداد لايه‌های پوششی بر اساس كد حريق مورد نظر تعیین می‌شود.

افزایش طول آویز نانیوس

  • به طور معمول آويز نانیوس شامل 3 جزء اصلی می‌باشد. قطعه آويز (كه در طول‌های  100 ،80 ،60 ،40 ،20 سانتی متری تولید و عرضه می‌گردد) ركاب و يا چنگک و نهايتاً پین.

    در صورت نیاز به اجرای سقف كاذب با ارتفاع بیشتر از 1 متر و حداكثر تا 4 متر بايد به ترتیب زير عمل نمود.

    ابتدا قطعه آويز را براساس يكی از طول‌های موجود انتخاب نموده (توجه شود كه در تمامی طول های موجود صرفاً 20 سانتی متر انتهای آويز پانچ شده است و دارای سوراخ تنظیم می‌باشد). سپس با توجه به طول مورد نیاز، قطعه افزايش طول (اين قطعه 3 متری و تمام پانچ می‌باشد) برش خورده و به آويز اصلی اضافه می‌گردد. توجه شود قطعه افزايش طول و آويز، توسط دو عدد پین و رابط 10 سانتیمتری به يكديگر متصل می‌شوند و در نهايت ركاب و يا چنگک توسط پین سوم به قطعه افزايش طول متصل می‌گردد.

افزایش طول سازه‌های سقفی

  • سازه‌هاي سقفی در طول 4 متر تولید مي‌شوند. براي افزايش طول اين نوع سازه ها، از قطعه اتصال طولي استفاده مي‌شود.

نكته فنی

  • در زمان چیدمان سازه‌های سقفی توجه شود كه افزايش طول سازه‌ها به صورت حصیرچین اجرا شود بطوريكه محل افزايش طول سازه‌ها در يک راستا قرار نگیرد.
  • افزايش طول سازه در سقف D112.ir مجاز نمی‌باشد.
  •  

اجرای سازه‌های باربر

  • سازه‌هاي باربر توسط ركاب/ چنگک به آويز متصل مي‌شوند. با توجه به تراز مورد نظر، ركاب توسط سوزن تنظیم ارتفاع به آويز متصل مي‌شود. سازه باربر توسط دو عدد پیچ LN به ركاب متصل می‌شود.

اجرای سازه‌های پنل خور

  • سازه‌هاي پنل خور توسط قطعه اتصال كامل يا قطعه اتصال نیمه، به سازه‌هاي باربر متصل مي‌شوند.

اجراي زیرسازي D112b.ir

  • روش اجراي زيرسازي در سقف D112b.ir مشابه سقف D112a.ir است؛ با اين تفاوت كه سازه گذاري در يک جهت انجام مي‌شود.

    در اجراي اين نوع سقف بايد توجه نمود كه براي اتصال سازه‌ها به آويز، از چنگک استفاده می‌شود؛ زيرا در صورت استفاده از ركاب، اتصال صفحات به زيرسازي به خوبی صورت نمی‌گیرد. اين نوع سقف كاذب با در نظر گرفتن شرايط زير استفاده می‌شود:

    • سطح سقف كاذب كمتر از 50 مترمربع
    • دهانه سقف كاذب كمتر از 4 متر
    • ارتفاع آويزگیری كمتر از 50 سانتي متر
    • سقف كاذب ساده و فاقد شكست
     

اجراي بازشوها

  • بازشوهايي نظیر دريچه‌هاي بازديد، خروجي‌هاي تهويه و چراغ‌هاي توكار در سقف‌هاي كاذب به سادگي اجرا مي‌شوند. در اجرای بازشوها، موارد زير بايد در نظر گرفته شوند:

    • برای ايجاد يک بازشو در سقف كاذب، استفاده از تمهیدات مناسب جهت حفظ استحكام، يكپارچگي و ايستايي ساختار ضروري است. قاعده كلي كار بر اين است كه چنانچه اجرای بازشو موجب قطع سازه‌های سقفی شود، بايد از سازه‌هاي كمكي و آويزهاي اضافه براي حفظ يكپارچگي و ايستايي ساختار استفاده نمود.
    • جهت نصب ادوات نفوذی نظیر روشنايي‌هاي سقفي توكار، در نظر گرفتن حداقل فضاي تاسیساتی پشت سقف كاذب براي جاسازي اين ادوات ضروري است.
    • چنانچه وزن ادواتی نظیر روشنايي‌ها از میزان مجاز بیشتر باشد، استفاده از آويزهاي كمكي براي حفظ ايستايي ساختار ضروري خواهد بود. برای دريچه‌هايی با ابعاد 40*40 سانتي متر و بزرگتر می‌بايست  بطور جداگانه ای ازسقف اصلی آويزگیری صورت پذيرد.
    • فاصله (دريچه) سقف كاذب تا ادوات پشت آن (تاسیسات) بايد بیشتر از 3 سانتیمتر باشد.

اجرای اجزای بادبندی

  • در مواردي كه ديوار خشک صرفا به سقف كاذب متصل مي‌شود، اطمینان از استحكام سقف كاذب و نبود حركات جانبي در آن ضروري است. براي جلوگیري از حركات جانبي، بايد اعضاي بادبندي در اجراي زيرسازي سقف كاذب در نظر گرفته شوند. به علاوه، در چنین شرايطي رعايت جزئیات مربوط به عايق كاري صوتي نیز توصیه مي‌شود.
  • در بیمارستان‌ها، مدارس و ساير ساختمان‌ها با اهیمت زياد، اجرای عناصر بادبندی قويا توصیه می‌گردد.
  • براي سقف‌هاي كاذب با سطوح گسترده و يكنواخت، اجراي عناصر بادبندي جهت مهار حركات جانبي (براي مساحت حداكثر هر 25 مترمربع) توصیه مي‌گردد.
  • عضو بابندی از آويز سیمی به شماره گیج 12 (قطر 2 میلیمتر) باشد.
  • حداكثر زاويه اجرای عضو بادبندی 45 درجه باشد.
  • محل اجرای عضو بادبندی در محدوده آويزگیری و با فاصله حداكثر 800 میلیمتر از آويز باشد.

نصب لایه عایق 

  • در صورت نیاز، نصب لايه عايق در فضاي خالي پشت سقف كاذب صورت مي‌گیرد. اجراي اين لايه بايد به نحوی باشد كه شكاف، درز و يا فاصله خالي بین قطعات عايق وجود نداشته باشد. همچنین، اصول حصیرچینی در نصب لايه عايق بايد رعايت شود.

تذکر

  • در صورت اجرای لايه عايق، بايد وزن آن را در تعیین رده وزنی سقف كاذب در نظر گرفت. حداكثر وزن مجاز لايه عايق، 5 كیلوگرم بر مترمربع است.

نصب صفحات 

    • براي دستیابي به حداكثر استحكام در ساختار، بايد پانل‌ها به نحوي نصب شوند كه راستاي طولي آنها (لبه‌هاي كارخانه‌اي) عمود بر راستاي سازه‌هاي پنل خور قرار گیرد. در اين حالت، لبه‌هاي برش خورده در محل سازه‌هاي پنل خور قرار می‌گیرند (به عنوان يک قاعده همیشگي در سقف‌هاي كاذب، همواره يک سازه بايد لبه برش خورده پنل را پشتیباني نمايد).
    • اتصال صفحات گچي به زيرسازي، به وسیله پیچ مخصوص و با استفاده از دستگاه پیچ زن قابل تنظیم صورت مي‌گیرد. پیچ مورد مصرف براي نصب پنل بايد به نحوي انتخاب شود كه پس از عبور ازلايه‌هاي پوششي، حداقل 10 میليمتر در سازه زيرين نیز نفوذ كند.
    • فاصله مجاز اجراي پیچ ها بر روي صفحات گچي، 17 سانتيمتر مي باشد. در ساختارهاي دو لايه، فاصله مجاز اجراي پیچ ها درلايه اول (لايه پوششي زيرين) را مي‌توان حداكثر تا سه برابر (50سانتيمتر) افزايش داد، مشروط بر اين كه لايه دوم (لايه پوششي نهايي) در همان روز نصب شود. براي پوشش‌كاری با صفحات با ضخامت 20 میليمتر و بیشتر، اجراي پیچ‌ها در لايه اول را مي‌توان حداكثر تا دو برابر ( 30سانتيمتر) افزايش داد.
     

نكات فنی

    • نصب صفحات بايد از وسط سقف آغاز و به حاشیه‌ها ختم شود. همچنین می‌توان نصب صفحات را از يک كنج آغاز نموده و در هر دو امتداد طولی و عرضی، به طور همگن پوشش‌كاری را ادامه داد. عدم رعايت اين اصل موجب ايجاد ترک بر اثر خیز سقف كاذب خواهد شد.
    • در كلیه ساختارهاي تک لايه و دو لايه، پانل‌ها بايد به صورت حصیرچین اجرا شوند. در ساختارهای سقف به جهت كاهش مصرف زيرسازی، فاصله دو درز نبايد كمتر از 50 سانتیمتر باشد (توصیه می‌شود مضربی از عدد 50 باشد). عدم رعايت اصول حصیرچیني و امتداد يافتن درزها در طول يكديگر، موجب تضعیف ساختار و همچنین ايجاد ترک در محل درزها مي‌شود.
    • صفحات گچی را بايد با به كارگیری اتصالات لغزشی (مانند ايجاد اتصال با خط سايه يا ترن فیكس) از عناصری كه جنس آ نها گچ نمی‌باشد (به ويژه در ستون‌ها) و همچنین از عناصری كه حرارت زياد تولید می‌كنند (نظیر روشنايي‌های بزرگ با لامپ‌های رشته‌ای) جدا نمود. عدم رعايت جزئیات اخیر، موجب ايجاد ترک در اطراف چنین عناصری می‌شود.

اجراي درز انقطاع

    • در سقف‌هاي پیوسته با وسعت زياد، بايد درز انقطاع ايجاد نمود. به طور معمول براي فواصل حداكثر هر 15 متر در هر يک از امتدادهاي طولي و يا عرضي سقف‌هاي پیوسته، درز انقطاع در نظر گرفته مي‌شود. همچنین، در محل‌هايي كه يک سقف كاذب باريک بر اثر شكست ديوار ايجاد مي‌شود (نظیر محل تقاطع دو راه رو يا فصل مشترک يک سقف باريک با يک سقف وسیع)، بايد درز انقطاع ايجاد نمود. به طور كلی درزهای انقطاع (كه درز كنترل نیز نامیده می شوند) براي ايجاد هماهنگي میان ساختار سقف كاذب و جابجايي‌هاي سازه اصلي بنا در نظر گرفته مي‌شوند. براي اجراي اين گونه درزها، رو شهاي زير در دسترس مي‌باشد:

      • اجراي اتصالات كشويي لغزان در ساختار سقف كاذب؛ كه اغلب در ساختارهای دارای كد حريق مورد استفاده قرار می‌گیرند.
      • استفاده از سازه درز انقطاع: طیف گسترده‌ای از اين نوع سازه‌ها (به تناسب نوع كاربرد) در بازار وجود دارد. برخی سازه‌های درز انقطاع به صورت ورق خم شده ” V ” شكل بوده و برخی به صورت تركیبي از آلومینیوم و لاستیک می‌باشند كه به صورت روكار يا توكار توسط پیچ به ساختار متصل می‌گردند.
      • استفاده از نوار لاستیكي ويژه درز انقطاع.
       

درز انقطاع در ساختارهای دارای کد حریق

    • در ساختارهای دارای كد حريق، درزهای انقطاع از طريق اجراي اتصالات كشويي لغزان تامین می‌گردند.

      درزگیري و آماده‌سازي  پس از تكمیل ساختار، درزگیري و آماده سازي سطح پنل ها براي پذيرش پوشش نهايي (نظیر رنگ) انجام مي‌شود.

تذکر

    • در اجرای درزهای انقطاع، علاوه بر ايجاد درز درلايه های پوششی بايد به تفكیک زيرسازی ساختار نیز توجه شود.