روش‌های اجرائی سقف کاذب مشبک (کلیک)

slide-fb27484

روش اجرا

اجرای نبشي تراز

  • به وسیله ريسمان رنگ پاش، خط تراز سقف كاذب بر روي ديوار پیراموني مشخص ميشود. نبشی تراز در محل خود به وسیله عامل اتصال مناسب و در فواصل معین به ديوار زمینه متصل می‌گردد. توجه شود كه سازه تراز به دو صورت قابل اجرا است؛ باربر و غیر باربر.

نكات فنی اجرای نبشی تراز

      • فاصله اولین عامل اتصال از انتهاي نبشی تراز نبايد از 10 سانتيمتر بیشتر باشد.

     

      • در لبه‌های باربر، نشیمن‌گاه سازه‌های سپری بر روی بال سازه تراز بايد حداقل 20 میليمتر باشد.

     

      • حداكثر كنسول در سازه سپری 10 سانتيمتر است. بنابراين در صورت اجرای لبه غیرباربر، اولین آويز بايد در فاصله حداكثر 10 سانتيمتر از ديوار اجرا شود.

     

      • برای اتصال نبشی تراز به ديوار خشک می‌توان از پیچ TN يا FN استفاده نمود (پیچ‌ها به استادها متصل می‌گردند). در صورتی كه زيرسازی در محل اتصال وجود نداشته باشد، می‌توان قبل از پانل‌گذاری، يک نوار تسمه فولادی گالوانیزه به عرض 10 و ضخامت 0.6 میلیمتر را به صورت سراسری در تراز مورد نظر به وسیله پانچ يا پرچ بر روی استادها اجرا نمود تا زيرسازی در تمام نقاط در تراز سقف ايجاد گردد.

     

      • درصورت بنايي بودن ديوار پیراموني، نشبی تراز پس از نازک‌كاري و بر روي پوشش نهايي گچ ديوار اجرا مي‌شود.

     

      • درگوشه‌ها، نبشي تراز بايد به دقت فارسي بُر شده يا از قطعه زاويه داخلی يا خارجی استفاده شود.

     

    • در صورت ناصاف بودن ديوار زمینه، استفاده از نبشي با خط سايه توصیه مي‌گردد.

نكات فنی اجرای آویز

      • افزودن آويز سیمی به جهت افزايش طول آويز، به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد.

     

    از نظر تئوری محدوديتی برای حداكثر ارتفاع آويزگیری در سقف‌های مشبک وجود ندارد اما ازآنجايیكه افزايش ارتفاع آويزها موجب افزايش بازوی لنگر و همچنین تغییرات طول مقاطع بر اثر انقباض و انبساط و بعضاً اعوجاج در سقف می‌گردد، حداكثر ارتفاع قابل دستیابی با آويزهای سیمی 100 سانتیمتری به قطر 4 میلیمتر وفنر دوبل، 180 سانتیمتر می‌باشد.
    • قبل از اجراي هر گونه آويز، بايد وضعیت سقف اصلي از نظر استحكام بررسي شود (به ويژه در سقف‌هاي تیرچه بلوک و سقف‌هاي بتني). همچنین، براي انتخاب نوع عامل اتصال، بايد از مناسب بودن آن براي سقف اصلي اطمینان حاصل نمود

اجرای آویزها

  • به وسیله ريسمان رنگ پاش، محل اجراي آويزها بر روي سقف اصلي مشخص مي‌شود. با استفاده از عامل اتصال مناسب، آويزها در فواصل حداكثر 120 سانتي متر به سقف اصلي متصل مي‌شوند. براي اين منظور و بسته به نوع و شرايط سقف اصلي، مي‌توان از مهار چكشي (برای سقف‌های بتنی) و يا مهارهاي ويژه اعضاي توخالي (برای بلوک‌هاي سقفي سفالي يا سیماني در سقف هاي تیرچه بلوک) استفاده نمود.

     

      • در لبه‌های باربر و غیر باربر، فاصله مجاز اولین آويز از ديوار به ترتیب حداكثر 40 و 10 سانتی متر می‌باشد.

     

    • براي آويزگیري با ارتفاع كمتر از 20 سانتيمتر، استفاده از مفتول گالوانیزه با قطر حداقل 2 میلي متر (یا 1.5 میلیمتر بصورت دوبل تابیده شده)- مشروط بر اين كه فاصله آويزها از يكديگر به 60 سانتيمتر كاهش يابد – بلامانع است. در صورت آويزگیري با ارتفاع بیش از 20 سانتي متر، ممكن است در زمان بهره برداري، مفتول فوق الذكر دچار تغییر شكل (كرنش طولي) شده و سقف كاذب از رگلاژ خارج شود

نكته مهم

  • آويزگیري از عناصر تاسیساتي موجود در فضاي پشت سقف كاذب تحت هیچ شرايطي مجاز نبوده و آويزها صرفا بايد به سقف اصلي (سازه‌ای) متصل شوند. عدم رعايت اصول اخیر می تواند موجب ناپايداري سقف كاذب شود‌

     

اجرای سازه های اصلي T3600

  • در لبه جان اين سازه، سوراخ‌هايي به فواصل معین جهت اتصال به آويز تعبیه شده است. در انتهای آويز يک خم (قلاب) وجود دارد كه با عبور اين خم از سوراخ‌های موجود، اتصال میان آويز و سازه بر قرار می‌شود. سازه‌هاي  T3600 در فواصل 120 سانتيمتر به موازات يكديگر اجرا می‌شوند.

     

نكات فنی

      • فاصله اولین سازه T3600 از ديوار حداكثر 60 سانتيمتر مي‌باشد.

     

      • برای اتصال طولی سازه‌ها، در ابتدا و انتهاي هر سازه يک زبانه اتصال كشويي (كلیک) وجود دارد كه با فرورفتن زبانه‌های مذكور در يكديگر، سازه ها درگیر واتصال طولی میان آن‌ها برقرار می‌گردد.

     

      • اجراي آويز اضافه در محل اتصال دو سازه اصلی ضروري است.

     

    • سازه‌های T3600 می بايست به صورت حصیر چین اجرا شوند. در واقع محل كلیک‌ها در دو سازه مجاور نبايد در يک راستا (يک خط) قرار گیرند.

اجرای اجزای بادبندی

      • براي سقف‌هاي كاذب با سطوح گسترده، اجراي عناصر بادبندي جهت مهار حركات جانبي (براي مساحت حداكثر هر 25 مترمربع) توصیه مي‌گردد. برای اين منظور، می‌توان از مفتول گیج 12 (قطر 2 میلی متر) استفاده نمود. عضو بادبندی بايستی با زاويه حداكثر 45 درجه اجرا گردد.

         

اجراي درز انقطاع

در سقف‌هاي پیوسته با وسعت زياد، بايد درز انقطاع ايجاد نمود. به طور معمول براي فواصل حداكثر هر 15 متر در هر يک از امتدادهاي طولي و يا عرضي سقف2هاي پیوسته، درز انقطاع در نظر گرفته مي‌شود. همچنین، در محل‌هايي كه يک سقف كاذب باريک بر اثر شكست ديوار ايجاد مي‌شود (نظیر محل تقاطع دو راهرو يا فصل مشترک يک سقف باريک با يک سقف وسیع)، بايد درز انقطاع ايجاد نمود. به طور كلی درزهای انقطاع (كه درز كنترل نیز نامیده می‌شوند) براي ايجاد هماهنگي میان ساختار سقف كاذب و جابجايي‌هاي سازه اصلي بنا در نظر گرفته مي‌شوند. براي اجراي اين گونه درزها در سقف مشبک، از سازه درز انقطاع مخصوص استفاده مي‌شود.

 

اجرای سازه‌هاي فرعي T1200

پس از اجراي سازه‌هاي اصلي T3600، اين سازه‌ها توسط سازه‌هاي فرعي T 1200 (كه عمود بر سازه‌هاي اصلي اجرا می‌شود) به يكديگر متصل مي‌گردند. برای اين منظور، شیارهاي قائمی به فواصل معین بر روي جان سازه اصلی تعبیه شده كه سازه‌های T1200 در فواصل 60 سانتي متر به موازات يكديگر و از طريق شیارهای موجود، به سازه های T 3600متصل می‌شوند.

 

اجرای سازه‌هاي فرعي T600

پس از اجراي سازه‌هاي فرعي T1200، اين سازه‌ها توسط سازه‌هاي فرعي T 600 (كه موازی سازه‌هاي اصلي اجرا می‌شود ) به يكديگر متصل مي‌گردند. برای اين منظور، شیارهاي قائمی به فواصل معین بر روي جان سازه T1200 تعبیه شده كه سازه‌هاي T600 از طريق شیارهای موجود، به سازه‌های T1200 متصل و  آنها را به دو نیم تقسیم می‌كنند. بدين ترتیب چشمه‌هايی به ابعاد 60*60 سانتي متر حاصل گرديده كه تايل‌ها در درون آن‌ها  قرار می‌گیرند.

 

نكته فنی

در حالتی كه سازه سپري ادامه پیدا نمي‌كند، زبانه اتصال انتهايي سازه، بسته به نوع سازه سپری در شیار سازه مقابل قرار گرفته و خم يا قفل (كلیک) می‌شود. با خم كردن اين زبانه (قفل شدن آن)، سازه در جاي خود ثابت مي‌ماند.

 

نصب لایه عایق

تايل‌های گچي آكوستیک دارای سوراخ بوده و از طريق هدايت امواج صوتی به فضای پشت سقف، انرژی صوتی را كاهش می‌دهند. در صورت استفاده از لايه پشم سنگ در پشت تايل‌ها، میزان جذب صوت در تايل‌های گچی آكوستیک به میزان قابل توجهی افزايش خواهد يافت.

 

تذکر

در صورت اجرای لايه عايق، بايد وزن آن را در تعیین نوع زيرسازی در نظر گرفت. حداكثر وزن مجاز لايه عايق، 5 كیلوگرم بر مترمربع است.

 

تایل گذاري

پس از اجراي زيرسازی فلزی، تايل‌هاي مورد نظر در درون شبكه ها قرار داده می‌شوند (در صورت نیاز می‌توان از گیره‌های مخصوص نگه دارنده تايل استفاده نمود). برای حفظ تمیزی تايل‌ها، توصیه می‌شود كه در هنگام برش‌كاري و نصب از دستكش كار تمیز استفاده شود. همچنین،جهت كنترل نشست اولیه سقف كاذب، تايل گذاری بصورت شطرنجی صورت می‌پذيرد.

 

سایر نكات اجرایي

    • به واسطه مدولار بودن اين نوع سقف كاذب، آرايش تايل‌ها داراي اهمیت ويژه‌اي است. ايجاد اندازه‌هاي برابر در حاشیه‌های سقف، در زيبايي كار تمام شده اهمیت ويژه‌اي دارد؛ لذا در زمان تقسیم فضای سقف، توصیه می‌شود كه اندازه گذاری ها از وسط فضای مورد نظر انجام شود.

 

    • توجه گردد كه ابعاد تايل‌هايی كه در حاشیه قرار می‌گیرند نبايد كمتر از نصف يک تايل كامل باشند.

 

    • برای رفع مشكلات هندسی حاشیه سقف كاذب، می‌توان در پیرامون كار از سقف كاذب يكپارچه (به صورت باكس) و در وسط كار از سقف كاذب مشبک استفاده نمود. در اين حالت، با اندازه گذاری مناسب می‌توان سقف مشبک را بدون نیاز به برش كاري و با حفظ ابعاد مدول اجرا نمود.

 

    • در اجرای سقف كاذب مشبک، مكان‌يابي روشنايي‌ها، ادوات اطفاي حريق و دريچه‌هاي تهويه در محل مناسب، بايد پیش بیني شود.

 

    • سازه‌های سپری بر روی نبشی تراز قرار می‌گیرند. حداقل 3/2 از بال سازه نبشی بايستی توسط سازه سپری در بر گرفته شود.

 

 

در سقف‌های كاذب مشبک، می‌توان شكست‌هاي با زاويه حداكثر 45 درجه اجرا نمود. سازه‌هاي فوقاني و تحتاني در اين شكست‌ها سازه اصلی (T3600)  بوده و تنها يک رديف تايل را می‌توان در اين محل اجرا نمود.

 

برای ايجاد اختلاف سطح میان دو سقف كاذب مشبک، می توان در محل تلاقی دو سقف از يک كتیبه استفاده نمود.

مباني طراحي زیرسازي

    • ظرفیت باربري زيرسازی، به مشخصات هندسی سازه‌هاي سپري و نحوه تركیب آن‌ها با يكديگر بستگی دارد. لذا بر اساس رده وزنی تايل مورد مصرف (گچی، معدنی، فلزی يا چوبی)، نوع و نحوه تركیب سازه‌ها تعیین می‌گردد.

 

    • در صورت اجرای لايه عايق، بايد وزن آن را در تعیین نوع زيرسازی در نظر گرفت (حداكثر وزن مجاز لايه عايق، 5 كیلوگرم بر مترمربع است).

 

  • براي ساختارهای دارای كد حريق و همچنین برای محیط های با شرايط خورندگي بالا، سازه هاي سپری داراي مشخصات خاص مي‌باشند.