خود ایستا

معرفی سقف کاذب

slide-fb27484

معرفي D131.ir سقف کاذب خود ایستا (بدون آویز)

مرور ساختار

زماني كه امكان آويزگیري وجود نداشته باشد، از سقف كاذب خود ايستا استفاده مي‌شود. به لحاظ اجزای مورد مصرف و نوع ساختار، اين نوع سقف كاذب مشابه ديوار جداكننده بوده با اين تفاوت كه به صورت افقي اجرا مي‌شود. يک نمونه از كاربردهاي سقف كاذب خود ايستا، در راهرو هتل‌ها و بیمارستان‌ها است كه حجم تاسیسات بسیار بالا بوده و آويزگیري امكان پذير نمی‌باشد.

 تشریح مزایا

بدون شک، مهمترين مزيت سقف‌های كاذب خود ايستا، عدم نیاز به اجرای آويز است. به علاوه، اين ساختار دارای مزايای ديگر سقف‌های كاذب مانند سرعت، سهولت و دقت بالا در اجرا و مقاومت در برابر زلزله نیز می‌باشد.

اجزای ساختار

اجزای مورد مصرف در سقف كاذب خود ايستا مشابه ديوار جداكننده است.

سقف کاذب خود ایستای بدون کد حریق

در زيرسازی اين ساختار از سازه‌های استاد تک و دوتايی استفاده می‌شود. برای پوشش‌كاری می توان از پانل‌های با ضخامت 12.5، 18 و 12.5*2 میلیمتر استفاده نمود و به كارگیری لايه عايق با وزن حداكثر 5كیلوگرم بر مترمربع مجاز می‌باشد.

  سقف کاذب خود ایستا با کد حریق 30 دقیقه از پایین سقف کاذب

  • در زيرسازی اين ساختار از سازه‌های استاد دوتايی استفاده می‌شود.

    در ارتباط با پوشش كاری و اجرای لايه عايق دو امكان وجود دارد:

    • پانل مقاوم در برابر حريق با ضخامت 18 میلی متر و لايه عايق از پشم معدنی نوع G با ضخامت حداقل 40 میلی متر
    • پانل مقاوم در برابر حريق با ضخامت 25 يا 5*2 میلی متر، بدون نیاز به اجرای لايه عايق(استفاده از عايق با رده حداقل B2 مجاز می‌باشد).

سقف کاذب خود ایستا با کد حریق 30 دقیقه از پایین و بالای سقف کاذب (تیپ A)

  • در زيرسازی اين ساختار از سازه‌های استاد دوتايی استفاده می‌شود كه بال آن ها توسط نواری از پنل مقاوم در برابر حريق به ضخامت 25 میلي متر و به پهنای حداقل 120 میلي متر محافظت می‌شود. برای پوشش‌كاری از پنل مقاوم در برابر حريق با ضخامت 18 میلی متر استفاده می‌شود.

    در ارتباط با اجرای لايه عايق، به كارگیری يكی از دو گزينه زير الزامی است:

    • پشم معدنی نوع S با ضخامت حداقل 60 میلیمتر و چگالی حداقل 30 كیلوگرم بر مترمكعب.
    • پشم معدنی نوع S با ضخامت حداقل 40 میلیمتر و چگالی حداقل 40 كیلوگرم بر مترمكعب.

سقف کاذب خود ایستا با کد حریق 30دقیقه از پایین و بالای سقف کاذب (تیپ B)

  • در زيرسازی اين ساختار از سازه‌های استاد دوتايی استفاده می‌شود كه بال آن ها توسط نواری از پانل مقاوم در برابر حريق به ضخامت 25 میليمتر و به پهنای حداقل 120 میليمتر محافظت می‌شود. برای پوشش كاری از پنل مقاوم در برابر حريق با ضخامت 18 میلیمتر استفاده می‌شود. اجرای لايه عايق در اين ساختار ضرورتی نداشته، لیكن نصب لايه گسترده محافظ از پانل مقاوم در  برابر حریق به ضخامت 12.5 میلی متر الزامی است.

روش اجرا

اجراي زیرسازي

  • قبل از اجراي زيرسازي، بايد نوع و آرايش آن بر اساس دهانه سقف، نوع پوشش‌كاری، نوع عايق گذاري و نوع مقاومت در برابر حريق (در صورت اجراي ساختارهاي داراي كد حريق) استخراج شود.

نكات فنی

  • در صورتی كه دهانه سقف كاذب از 25 متر کمتر باشد، فواصل عوامل اتصال فوق را می توان دو برابر نمود.
  • فاصله اولین عامل اتصال از انتهاي سازه تراز نبايد از 10 سانتيمتر بیشتر باشد.
  • درصورت بنايي بودن ديوار پیراموني، سازه تراز پس از نازک كاري و بر روي پوشش نهايي گچ ديوار اجرا مي‌شود. همچنین، بايد نوار چسب جداكننده در حد فاصل سازه تراز و ديوار قرار گیرد.
  • در صورت نیاز به عايق‌بندی صوتی سقف، قبل از نصب سازه تراز، نوار فوم (يا دو رديف خمیر درزبند) بر جان آن اجرا مي‌شود. عدم رعايت جزئیات اخیر، سهم زيادي در كاهش عملكرد صوتي ساختار خواهد داشت.
  •  

نكات فنی

  • در صورت نیاز به عايق‌بندی صوتی سقف، قبل از نصب سازه‌های سقفی ابتدا و انتهای كار، نوار فوم (يا دو رديف خمیر درزبند) بر روی جان آن ها اجرا مي‌شود. عدم رعايت جزئیات اخیر، سهم زيادي در كاهش عملكرد صوتي ساختار خواهد داشت. چنانچه اعضاي پیراموني سقف از جنس مصالح توپر باشد (مانند ديوار بنايي) ، سازه‌های سقفی ابتدا و انتهای كار با استفاده از پیچ و رول پلاگ به اعضاي مذكور متصل مي‌گردند. در صورتي كه اعضاي پیراموني سقف از جنس مصالح مجوف باشد (مانند ديوار خشک)، سازه‌های سقفی ابتدا و انتهای كار با استفاده از مهارهای ويژه اعضای توخالی (يا پیچ FN درصورت وجود استاد در محل اتصال) به اعضاي مذكور متصل مي‌گردند.در هر دو حالت فوق الذكر، عوامل اتصال در فواصل حداكثر60 سانتيمتر به اعضاي پیراموني متصل مي شود. توجه شود كه فاصله اولین عامل اتصال از انتهای سازه نبايد از 10سانتيمتر بیشتر باشد.

    • براي سهولت جايگیري سازه‌های سقفی در سازه تراز، سازه های سقفی را مي توان 5 میلي متر كوتاه تر از دهانه سقف بريد.
    •  

 اجرای سازه تراز باربر

  • به وسیله ريسمان رنگ پاش، خط تراز سقف كاذب بر روي ديوار پیراموني مشخص مي‌شود. سازه UW/U (به عنوان سازه تراز باربر) در محل خود به وسیله عامل اتصال مناسب و در فواصل معین (به شرح زير) به ديوار زمینه متصل می‌گردد:

    • در صورتي كه ديوار زمینه بنايي باشد، عامل اتصال مناسب پیچ و رول پلاگ بوده و فاصله عوامل اتصال حداكثر 30 سانتي مترمی‌باشد.
    • در صورتی که دیوار زمینه خشک باشد، عامل اتصال مناسب دو عدد پیچ FN بوده و فاصله عوامل اتصال حداکثر 60 سانتی متر می‌باشد.

اجرای سازه‌های سقفی

  • سازه‌های  CW/C (به عنوان سازه باربر) در درون سازه‌های تراز قرار مي‌گیرند. نشیمن گاه سازه‌های باربر روی بال سازه تراز بايد حداقل 30 میلي متر باشد. فاصله اين سازه‌ها بنا به نوع پوشش‌كاری مي تواند 50 يا 60 سانتي متر باشد. بسته به عملكرد مورد نظر، ممكن است سازه ها به صورت تک يا دوتايي اجرا شوند.

    • بال‌های فوقانی سازه های سقفی را بايد به وسیله پیچ LB پرچ ،يا پانچ به بال فوقانی سازه تراز متصل نمود (در صورت نصب نوار محافظ بال در ساختار دارای كد حريق، انجام اين اتصال لازم نخواهد بود).
    • در صورت اجرای سازه‌های سقفی به صورت دوتايي، جان آن ها بايد توسط پیچ LB و در فواصل حداكثر 75 سانتي متر به يكديگر متصل شوند.
    •  

نكته مهم

  • افزايش طول سازه‌های سقفی تحت هیچ شرايطی مجاز نمی‌باشد.

اجراي بازشوها

  • بازشوهايي نظیر دريچه هاي بازديد، خروجي‌هاي تهويه و چراغ هاي توكار در سقف هاي كاذب به سادگي اجرا مي‌شوند.

    در اجرای بازشوها، موارد زير بايد در نظر گرفته شوند:

    • برای ايجاد يک بازشو در سقف كاذب، استفاده از تمهیدات مناسب جهت حفظ استحكام، يكپارچگي و ايستايي ساختار ضروري است. قاعده كلي كار بر اين است كه چنانچه اجرای بازشو موجب قطع سازه‌های سقفی شود، بايد از سازه هاي كمكي براي حفظ يكپارچگي و ايستايي ساختار استفاده نمود.
    • جهت نصب ادوات نفوذی نظیر چراغ های سقفي توكار، در نظر گرفتن حداقل فضاي تاسیساتی پشت سقف كاذب براي جاسازي اين ادوات ضروري است.
    • چنانچه وزن ادواتی نظیر چراغ ها از میزان مجاز بیشتر باشد، استفاده از آويزهاي كمكي براي حفظ ايستايي ساختار ضروري خواهد بود.

 نصب لایه عایق

  • در صورت نیاز، نصب لايه عايق در فضاي خالي پشت سقف كاذب صورت مي‌گیرد. اجراي اين لايه بايد به نحوی باشد كه شكاف، درز و يا فاصله خالي بین قطعات عايق وجود نداشته باشد. همچنین، اصول حصیرچینی در نصب لايه عايق بايد رعايت شود.

نصب صفحات

  • در اين بخش صرفا به برخي از اصول نصب صفحات روكش دار گچي (پانل گچی)  اشاره شده است.

    • براي دستیابي به حداكثر استحكام در ساختار، بايد صفحات گچي به نحوي نصب شوند كه راستاي طولي آن ها (لبه‌هاي كارخانه‌اي) عمود بر راستاي سازه‌ها قرار گیرد. در اين حالت، همواره لبه‌هاي برش خورده در محل سازه ها قرار می‌گیرند.
    • اتصال صفحات گچي به زيرسازي، به وسیله پیچ مخصوص و با استفاده از دستگاه پیچ زن قابل تنظیم صورت مي‌گیرد. پیچ مورد مصرف براي نصب پنل بايد به نحوي انتخاب شود كه پس از عبور از لايه‌هاي پوششي، حداقل 10 میلي متر در سازه زيرين نیز نفوذ كند.
    • فاصله مجاز اجراي پیچ‌ها بر روي صفحات گچي 17 سانتي متر مي باشد.در ساختارهاي دو لايه،فاصله مجاز اجراي پیچ‌ها در لايه اول را مي توان حداكثر تا سه برابر ( 50 سانتيمتر) افزايش داد، مشروط بر اين كه لايه دوم (لايه پوششي نهايي) در همان روز نصب شود. براي پوشش‌كاری با صفحات ضخامت 20 میلي متر و بیشتر، اجراي پیچ‌ها در لايه اول را مي‌توان حداكثر تا دو برابر (30 سانتيمتر) افزايش داد.
    •  

نكات فنی

    • نصب صفحات بايد از وسط سقف آغاز و به حاشیه ها ختم شود. همچنین می توان نصب صفحات را از يک كنج آغاز نموده و در هر دو امتداد طولی و عرضی، به طور همگن پوشش‌كاری را ادامه داد. عدم رعايت جزئیات اخیر موجب ايجاد ترک بر اثر خیز سقف كاذب خواهد شد.
    • در كلیه ساختارهاي تک لايه و چند لايه، پانل ها بايد به صورت حصیرچین اجرا شوند. در ساختارهای سقف به جهت كاهش مصرف زيرسازی، فاصله دو درز نبايد كمتر از 50 سانتی متر باشد (توصیه می‌شود مضربی از عدد 50 باشد).
    • عدم رعايت اصول حصیرچیني و امتداد يافتن درزها در طول يكديگر، موجب تضعیف ساختار و همچنین ايجاد ترک در محل درزها مي‌شود.
    •  

تذکر

  • در صورت اجرای لايه عايق، بايد وزن آن را در تعیین نوع زيرسازی در نظر گرفت. حداكثر وزن مجاز لايه عايق، 5 كیلوگرم بر مترمربع است.

    • در صورت اجرای سازه های سقفی به صورت دوتايي، صفحات بايد به هر دو سازه اتصال يابند (توسط پیچ هايي كه به صورت زيگزاگ اجرا می شوند).
    • در صورت نصب نوار محافظ بال در ساختار دارای كد حريق از بالا، از صفحه گچی مقاوم در برابر حريق به ضخامت 25 میلي متر و به پهنای حداقل 120 میلي متر استفاده می شود. برای نصب نوار مذكور بر روی بال سازه های سقفی، پیچ ها بايد به صورت زيگزاگ و در فواصل 25 سانتي متر اجرا شوند.
    • در صورت نصب لايه گسترده محافظ در ساختار دارای كد حريق از بالا، از صفحه گچی مقاوم در برابر حريق به ضخامت 12.5 میلي متر استفاده می شود. برای نصب لايه مذكور نیازی به اتصال پیچی نبوده، لیكن اجراي صفحات بايد به نحوی باشد كه شكاف، درز و يا فاصله خالي میان آن ها و میان صفحات و عناصر پیرامونی وجود نداشته باشد. همچنین، لبه های برش خورده بايد در محل سازه های سقفی قرار گیرند.

اجراي درز انقطاع

  • در سقف‌هاي پیوسته با طول زياد، بايد درز انقطاع ايجاد نمود. به طور معمول براي فواصل حداكثر هر 15 متر در امتداد طولي سقف‌هاي پیوسته، درز انقطاع در نظر گرفته مي‌شود. همچنین، در محل‌هايي كه يک سقف كاذب باريک بر اثر شكست ديوار ايجاد مي‌شود (نظیر محل تقاطع دو راهرو يا فصل مشترک يک سقف باريک با يک سقف وسیع)، بايد درز انقطاع ايجاد نمود. به طور كلی درزهای انقطاع (كه درز كنترل نیز نامیده می‌شوند) براي ايجاد هماهنگي میان ساختار سقف كاذب و جابجايي هاي سازه اصلي بنا در نظر گرفته مي‌شوند.

    • صفحات گچی را بايد با به كارگیری اتصالات لغزشی (مانند ايجاد اتصال با خط سايه يا ترن فیكس) از عناصری كه جنس آ نها گچ نمی‌باشد (به ويژه در ستون‌ها) و همچنین از عناصری كه حرارت زياد تولید می‌كنند (نظیر روشنايي‌های بزرگ با لامپ‌های رشته‌ای)، جدا نمود. عدم رعايت جزئیات اخیر، موجب ايجاد ترک در اطراف چنین عناصری می‌شود.
    •  

تذکر

  • در اجرای درزهای انقطاع، علاوه بر ايجاد درز در لايه‌های پوششی بايد به تفكیک زيرسازی ساختار نیز توجه شود.

    براي اجراي اين گونه درزها، رو شهاي زير در دسترس مي‌باشد :

    • اجراي اتصالات كشويي لغزان در ساختار سقف كاذب؛ كه غالباً در ساختارهای دارای كد حريق مورد استفاده قرار می‌گیرند.
    • استفاده از سازه درز انقطاع: طیف گسترده ای از اين نوع سازه‌ها (به تناسب نوع كاربرد) در بازار وجود دارد. برخی سازه‌های درز انقطاع به صورت ورق خم شده V شكل بوده و برخی به صورت تركیبي از آلومینیوم و لاستیک می باشند كه به صورت روكار يا توكار توسط پیچ به ساختار متصل می‌گردند.
    • استفاده از نوار لاستیكي ويژه درز انقطاع.

درزگیري و آماده سازي

  • پس از تكمیل ساختار، درزگیري و آماده سازي سطح صفحات براي پذيرش پوشش نهايي (نظیر رنگ) انجام مي‌شود.

تمهیدات ویژه

    • در صورت نیاز به اجرای سقف‌های با دهانه بیش از مقادير مجاز مندرج در جداول، می‌توان از عناصر باربر میانی (مانند شاسی كشی و يا ايجاد كتیبه باربر) استفاده نمود.
    • در محل‌هايي كه يک سقف كاذب باريک بر اثر شكست ديوار ايجاد مي‌شود (نظیر محل تقاطع دو راهرو يا فصل مشترک يک سقف باريک با يک سقف وسیع)، با توجه به اجرای درز انقطاع و تفكیک سازه ای ساختار، بايد از عناصر سازه ای كمكی (مانند ايجاد پل با استفاده از مقاطع فولادی) استفاده نمود.

نكته مهم

    • طراحی عناصر سازه ای فوق الذكر بايد توسط مهندس محاسب سازه صورت گیرد.

تذکر

    • در ساختارهای چند لايه ای كه دارای عملكرد صوتی و يا دارای كد حريق می‌باشند، درزگیری لايه های زيرين با بتونه درزگیر الزامی است. استفاده از نوار درزگیر برای درزگیری لايه‌های زيرين ضرورت ندارد.

ضوابط مرتبط با ساختارهای دارای کد حریق

سقف اصلی

در صورتی كه ساختار دارای كد حريق از بالای سقف كاذب باشد، بايد سقف اصلی (سازه‌ای) نیز دارای كد حريق مشابه باشد.

زیرسازی

  • در كلیه ساختارهاي داراي كد حريق از سازه های سقفی دوتايی استفاده می‌شود.
  • در ساختارهاي داراي كد حريق از بالاي سقف كاذب، از پوشش‌های اضافه برای محافظت سازه‌ها در برابر حريق استفاده می‌شود.
  •  

تاسیسات

  • نفوذ كابل برق در سقف‌های كاذب مقاوم در برابر حريق در صورتی مجاز است كه كابل به صورت تک بوده و محل نفوذ آن كاملا توسط ملات گچ (يا مواد مشابه نظیر چسب گچی پانل) پر و مسدود گردد.
  • ادوات نفوذی نظیر چراغ‌ها و بلندگوهای سقفی توكار بايد به ترتیبی پوشش و محافظت شوند (يا از نوع مقاوم در برابر حريق انتخاب شوند)  كه از محل آن‌ها منفذی برای عبور آتش ايجاد نشود.
  • برخی مسیرهای تاسیساتی (نظیر داكت های برق، كانال‌های تهويه و شوت‌های زباله)، میان طبقات و فضاهای ساختمان ارتباط ايجاد نموده و امكان نفوذ و سرايت آتش را فراهم می‌نمايند. بنابراين پوشش و محافظت اين گونه مسیرها دارای اهمیت اساسي بوده و در طرح ساختمان بايد در نظر گرفته شود.
  • تاسیسات بايد به نحوی به سقف سازه‌ای مهار و محافظت گردند كه در طول حريق سقوط نكرده و بار اضافی به سقف كاذب وارد ننمايند.

لایه عایق 

  • لايه عايق بايد به گونه ای اجرا شود كه شكاف، درز و يا فاصله خالی بین قطعات عايق وجود نداشته باشد. همچنین، اصول حصیرچینی در نصب لايه عايق بايد رعايت شود.
  • ضخامت، چگالی و ساير خواص لايه عايق پشم معدنی مصرفي بر اساس كد حريق مورد نظر تعیین می‌شود. در برخی ساختارها، ممكن است از عايق های با مشخصات خاص استفاده شود (به عنوان مثال، دارا بودن دمای ذوب بالاتر از 1000درجه سانتیگراد).
  •  

لایه‌های پوششی

  • در سقف‌هايي كه كد حريق در آن‌ها مطرح است، از صفحات گچي نوع FR يا FM  استفاده مي‌شود. ضخامت و تعداد لايه‌های پوششی بر اساس كد حريق مورد نظر تعیین می‌شود.

بازشوها

  • در اجرای ساختارهای مقاوم در برابر حريق، يكی از نقاط ضعف مهم، بازشوها می‌باشند. مواردی نظیر چراغ‌های توكار، دريچه2هاي بازديد،خروجي‌هاي تهويه، بلندگوهای سقفی و نازل‌های اطفای حريق بايد با جزئیات ويژه اجرا و در برخی موارد از نوع مقاوم در برابر حريق انتخاب شوند.

درز انقطاع

  • در ساختارهای دارای كد حريق، درزهای انقطاع از طريق اجراي اتصالات كشويي لغزان تامین می‌گردند.

سازه‌های کمكی

  • در صورتی كه ساختار دارای كد حريق از بالای سقف كاذب باشد، سازه‌های كمكی بايد توسط ساختار محافظتی با كد مشابه، در برابر حريق محافظت شوند.

درزگیری

  • در ساختارهای دارای كد حريق، درزگیری بسیار حائز اهمیت است. كلیه منافذ و راه‌های عبور آتش بايد به طور كامل پر شوند، به نحوی كه ساختاری نفوذ ناپذير و يكپارچه حاصل شود (ساختار بايد كاملا آتش‌بند شود).
  • توجه به درزهای میان صفحات و محل نفوذ پیچ‌ها اهمیت ويژه داشته و درزها و سر پیچ ها بايد با بتونه درزگیر كاملا پر شوند.
  • در ساختارهای چند لايه، درزگیری لايه‌های زيرين با بتونه درزگیر الزامی است. استفاده از نوار درزگیر برای درزگیری لايه‌های زيرين ضرورت ندارد.
  • محل اتصال سقف كاذب به عناصر پیرامونی بايد با بتونه درزگیر كاملا درزگیری شود، به نحوی كه هیچ گونه روزنه ای برای نفوذ حريق وجود نداشته باشد. توجه شود كه نوار فومی (يا خمیر درزبند) كه برای صدابندی به كار می‌رود، بايد حداقل از نوع B2 بوده و به ضخامت حداقل 5 میلی متر توسط بتونه درزگیر كاملا پوشانده شود. عدم رعايت جزئیات اخیر، موجب ذوب شدن نوار فوم (يا خمیر درزبند) و باز شدن روزنه ای جهت نفوذ آتش خواهد شد.

گچ پوششی 

  • در ساختارهای دارای كد حريق، اجرای لايه گچ پوششی ماستیک به ضخامت حداقل 2 میلي متر بر كل سطح صفحات توصیه می‌شود.

بارگذاری

  • در كلیه ساختارهای دارای كد حريق (به جز در ساختار سقف زير سقف)، اتصال بار به سقف كاذب مجاز نبوده و هر گونه بار فقط بايد به سقف اصلي متصل گردد.

عناصر پیرامونی

  • در صورتی كه ساختار سقف كاذب دارای كد حريق باشد، عناصری كه سقف به آن‌ها متصل می شود نیز بايد دارای كد حريق با مقاومت حداقل 30 دقیقه باشند.
  • سطح ديوار پیرامونی (در محل اتصال) بايد كاملا صاف بوده و لايه پوششی سقف بايد كاملا به آن بچسبد و درزگیری شود، به نحوی كه هیچ گونه روزنه ای برای نفوذ حريق وجود نداشته باشد. در صورتی كه سطح ديوار صاف نباشد، بايد با تمهیدات مناسبی اصلاح شود.

ضوابط بارگذاري

  • در صورتی كه ديوار دارای كد حريق باشد، اتصال آن به سقف كاذب در صورتی مجاز بوده كه سقف كاذب با كد حريق حداقل برابر با آن طراحی شود.

    در صورتی كه الحاقاتي مانند روشنايي‌های سقفی به طور گسترده در سطح سقف كاذب نصب شوند، بايد بار آن‌ها در محاسبه رده وزني سقف كاذب لحاظ شود.

نكته مهم

  • تحت هیچ شرايطي نبايد عناصر تاسیساتي موجود در فضاي پشت سقف كاذب، به ساختار سقف كاذب متصل شوند و به آن بار وارد نمايند. چنین عناصری بايد با آويزهاي مستقل به سقف اصلي متصل شوند. عدم رعايت اصول اخیر می تواند موجب ناپايداري سقف كاذب و يا انتقال ارتعاشات و لرزش ها (ناشي از تاسیسات) و ايجاد ترک در محل درزها شود.

ضوابط بارگذاري

  • در هر مترمربع از سطح سقف كاذب، مي توان بارهاي نقطه‌اي با وزن حداكثر 5 كیلوگرم را مستقیما به صفحه گچي متصل نمود (توضیح اين كه فاصله مركز ثقل دو عدد بار نقطه ای مجاور بايد از 100 سانتي متر بیشتر باشد). الحاقاتي با وزن بیش از مقدار مذكور بايد با آويزگیري مستقل از سقف كاذب، مستقیما توسط سقف اصلي حمل شوند. براي نصب الحاقات به سقف كاذب، عوامل اتصال متنوعي در دسترس است.

ضوابط بارگذاري

  • در هر مترمربع از سطح سقف كاذب، مي توان بارهاي نقطه اي با وزن حداكثر 5 كیلوگرم را مستقیما به صفحه گچي متصل نمود (توضیح اين كه فاصله مركز ثقل دو عدد بار نقطه‌ای مجاور بايد از 100 سانتي متر بیشتر باشد). الحاقاتي با وزن بیش از مقدار مذكور بايد با آويزگیري مستقل از سقف كاذب، مستقیما توسط سقف اصلي حمل شوند. براي نصب الحاقات به سقف كاذب، عوامل اتصال متنوعي در دسترس است.

نکته فنی

  • در صورتی كه الحاقاتي مانند چراغ‌های سقفی به طورگسترده در سطح سقف كاذب نصب شوند، بايد دهانه مجاز سقف كاذب با در نظر گرفتن بار اضافه تعیین شود.

نکته مهم

  • تحت هیچ شرايطي نبايد عناصر تاسیساتي موجود در فضاي پشت سقف كاذب، به ساختار سقف كاذب متصل شوند و به آن بار وارد نمايند. چنین عناصری بايد با آويزهاي مستقل به سقف اصلي متصل شوند. عدم رعايت اصول اخیر می تواند موجب ناپايداري سقف كاذب و يا انتقال ارتعاشات و لرزش ها (ناشي از تاسیسات) و ايجاد ترک در محل درزها شود.

سقف زیر سقف خود ایستا

  • زمانیكه به لحاظ اجرايی امكان آويزگیری از سقف اصلی وجود نداشته باشد و الزاماتی نظیر مقاومت در برابر حريق و عايق صوتی بالا و يا طرح‌های دكوراتیو تواما در يک سقف وجود داشته باشند، پیشنهاد می‌گردد از ساختار سقف زير سقف خود ايستا استفاده گردد.

سقف کاذب یكپارچه D131.ir دارای کد حریق(سقف فوقانی)

نوع سقف كاذب  D131.ir (تیپ A) و نوع پروفیل فلزی CW/UW

    • سقف كاذب خود ايستا بايستی به طور كامل (زيرسازی و لايه گذاری) اجرا شود و حذف يک يا چند المان از اين سقف مجاز نمی‌باشد.
    • حداکثر عرض مجاز دهانه سقف خود ایستا از اطلاعات عملکردی ساختارها استخراج گردد.
    •  
یکپارچه (مسطح)

معرفی سقف کاذب

slide-fb27484